Recepta na zdrowie

Program reformy systemu ochrony zdrowia

Satysfakcja z systemu ochrony zdrowia zależy od skali nakładów na ten cel. W krajach Unii Europejskiej, które wydają na państwowy system ochrony zdrowia od 6,5 do 9% PKB, ponad 70% społeczeństwa jest usatysfakcjonowane poziomem świadczeń medycznych. W Polsce ponad 70% obywateli ochronę zdrowia ocenia źle, a na jej finansowanie przeznaczamy tylko 4,8% PKB.

W 2050 roku seniorzy będą stanowili jedną trzecią polskiego społeczeństwa. Pojawiają się poważne wątpliwości, czy nasz system podoła trzykrotnemu wzrostowi ilości pacjentów.  Obecny system jest chory. Pochłonie każdą kwotę. Jeśli nic się nie zmieni, pieniądze będą trafiać na konta firm handlujących długami szpitali, podczas gdy rządzący i zamożniejsi będą się leczyć w niedostępnych dla przeciętnych obywateli klinikach.

To się musi zmienić. Polki i Polacy chcą mieć ochronę zdrowia na miarę postępu cywilizacyjnego naszego kraju. Obywatele powinni mieć równy dostęp do wszystkich świadczeń oraz nowoczesnych i efektywnych terapii, bez poniżających kolejek, bez uwłaczających godności prób znalezienia środków na zagraniczny zabieg, bez urzędniczego widzimisię w przydzielaniu tego typu funduszy. Zawsze trzeba pamiętać, że ograniczanie dostępu do świadczeń jest niezgodne z Konstytucją, a ja jako Prezydent zamierzam być jej strażnikiem.

Prezentuję trzyfilarowy program Recepta na zdrowie. Jest to punkt wyjścia do prac nad całościową reformą systemu, które chcę przeprowadzić z udziałem ekspertów, w ciągu pierwszego rokumojej prezydentury.  Jego celem jest dopasowanie świadczeń medycznych do zmieniających się potrzeb społeczeństwa. Proponuję w nim nowy system organizacji, aby zwiększyć efektywność świadczeń i definiuję źródła ich stabilnego finansowania.

FILAR I – PEŁNA OPIEKA MEDYCZNA W ZASIĘGU RĘKI: BLISKO, SZYBKO, KOMPLEKSOWO

Pełna opieka i koordynacja działań lokalnie to podstawa nowoczesnego systemu ochrony zdrowia i efektywnego wydatkowania środków publicznych. Dlatego proponuję przyjąć następujące założenia przyszłej reformy ochrony zdrowia.

  • System podstawowej opieki zdrowotnej powinien zapewniać pacjentom efektywną pomoc w przypadkach nagłych zachorowań również w nocy i w dni wolne od pracy.
  • Znacznie silniejszy nacisk powinien być położony na profilaktykę w formie okresowych systematycznych badań, wspartych dniem bezpłatnego urlopu. Należy kontynuować i rozwijać system powszechnych szczepień. Trzeba lepiej wykorzystywać dane z systemów NFZ, co pozwala na analizę ewolucji schorzeń i daje możliwość dostosowania koszyka i cen usług do zmieniającego się profilu zdrowia społeczeństwa (geriatria) i zapotrzebowania na daną specjalizację oraz liczebność personelu medycznego.
  • Większy priorytet powinien zostać przyznany promocji zdrowego stylu życia. Musimy promować zdrowie publiczne poprzez właściwą politykę edukacyjną i informacyjną, od szkół po okresowe kampanie w mediach, ośrodkach zdrowia, jednostkach Podstawowej Opieki Zdrowotnej, aptekach i bezpośrednią komunikację skierowaną do odpowiednich grup wiekowych i grup ryzyka. Na poziomie lokalnym w ten system zaangażowani muszą zostać przedstawiciele zawodów medycznych.
  • Tempo współczesnego życia i niekończące się wyzwania przyczyniły się do nowej epidemii. Nerwice i depresja sprawiają, że bez odpowiedniego wsparcia trudno stawić czoła codzienności, zwłaszcza w bardziej wymagających momentach życia. Opieka psychologiczna i psychiatryczna powinna być dostępna lokalnie, w miejscu zamieszkania i łatwo, czyli w krótkim terminie. Każdy, kogo dotknie kryzys, zasługuje na pomoc w szybkim powrocie do formy.
  • Należy także zapewnić ochronę dzieci przed przemocą domową i lepiej zabezpieczyć ich zdrowie psychiczne. W tym celu konieczne jest wprowadzenie zmian w zakresie raportowania przez przedstawicieli służb medycznych, ośrodków zdrowia, jednostek Podstawowej Opieki Zdrowotnej (POZ) i aptek oraz lepsza koordynacja ich pracy.
  • Należy wprowadzić kompleksowy system opieki senioralnej  oparty o lekarzy rodzinnych, farmaceutów i pielęgniarki domowe, aby osoby starsze i samotne nie były pozostawione same sobie. Trzeba wzmocnić rolę Dziennych Domów Opieki, by odciążyć szpitale w tym zakresie.
  • Rehabilitacja, opieka pozaszpitalna, szczególnie długoterminowa, opieka ambulatoryjna, wizyty domowe pielęgniarek, to wszystko metody na zmniejszenie ilości chorych w szpitalach – najdroższym składniku systemu ochrony zdrowia. Szpitale powinny koncentrować się na leczeniu poważnych schorzeń.

FILAR II – ZMIANA ZARZĄDZANIA

Obecny brak koordynacji opieki i świadczeń stanowi nie tylko zagrożenie zdrowotne dla pacjentów, prowadzi także do marnotrawienia publicznych pieniędzy. Dlatego proponuję następujące kierunki zmian w systemie zarządzania publiczną ochroną zdrowia.

Po pierwsze, należy rozważyć zmiany w ścieżce dostępu pacjenta do świadczeń.

  • Trzeba wzmocnić i dofinansować podstawową opiekę zdrowotną i oprzeć system ochrony zdrowia na medycynie rodzinnej: należy dążyć do zwiększenia liczby lekarzy rodzinnych (poprzez rezydentury i inne zachęty ekonomiczne i pozaekonomiczne) i motywować ich finansowo, aby nie przekazywali pacjentów dalej (trzeba skrócić kolejki na SORach oraz do specjalistów). Zmniejszy się liczba przypadków kosztownych hospitalizacji. Należy także wspierać inicjatywy lekarzy POZ w kwestii ciągłego kształcenia oraz okresowych konsultacji online ze specjalistami w zakresie opieki nad trudniejszym pacjentem, aby zapewnić dobrą jakość tej opieki. Potrzebujemy więc wprowadzić model zintegrowanej opieki koordynowanej łączącej potencjał Podstawowej Opieki Zdrowotnej (POZ) i Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej (AOS) na poziomie lokalnym.
  • Trzeba dalej rozwijać tele-medycynę, tele-diagnostykę, e-zdrowie i rozwój aplikacji zdrowotncyh. Takie rozwiązania były z powodzeniem stosowane w Europie w trakcie pandemii, a dobrym przykładem w Polsce jest odnawialna telefonicznie e-recepta.
  • Powinniśmy pozwolić aptekom na przesiew pacjentów nim trafią do lekarza, a także kierowanie ich na badania. Tak jak w innych krajach Europy, dopiero następnie pacjenci powinni udawać się na konsultacje lekarskie.

Po drugie: trzeba zreorganizować funkcjonowanie szpitali.

Polska wydaje najwięcej środków na tę najdroższą część leczenia. Mamy 6,6 łózek szpitalnych na tysiąc mieszkańców, co pochłania 34% naszego budżetu na zdrowie. Tymczasem unijna średnia to pięć łóżek na tysiąc mieszkańców. Poprzez złe zarządzanie ścieżką pacjenta nasz system kosztuje więcej niż powinien, a szpitale są wykorzystywane ponad miarę i potrzebę wynikającą z diagnozy i możliwych alternatywnych metod terapii (świadczenia ambulatoryjne, zabiegi jednodniowe).

Dlatego proponuję, by zarządzanie wszystkim szpitalami (z wyjątkiem klinik uniwersytetów zdrowia i szpitali specjalistycznych) zostało przekazane samorządom wojewódzkim, które mają lepsze doświadczenie w zapewnianiu obywatelom usług potrzebnych lokalnie. Takie rozwiązanie, proponowane również przez Najwyższą Izbę Kontroli, wydaje się optymalne z kilku powodów.

  • Samorządy znają najlepiej potrzeby demograficzne i zdrowotne swoich regionów. Wiedzą, że np. na Śląsku występują choroby zawodowe, których nie ma na Mazowszu. Województwa będą w stanie ocenić lokalną sieć przychodni profilaktycznych i pierwszego kontaktu, a także dostosować do ich potrzeb wielkość i profil bazy szpitalnej oraz strukturę zatrudnienia.
  • Samorządy wojewódzkie będą w stanie opracować mapę pustyń medycznych, czyli miejsc w kraju, gdzie brakuje lekarzy i rozważyć razem z samorządem lokalnym wprowadzenie programu „Wykształć sobie lekarza”. Byłoby to stypendium lub inne programy motywacyjne na czas studiów dla lekarza, który na podstawie umowy zobowiązałby się do kilku lat pracy w lokalnych placówkach ochrony zdrowia.
  • Samorządy wojewódzkie, jako podmioty tworzące dużą liczbę szpitali będą mogły skoordynować politykę zakupu sprzętu i modernizacji, oraz pomóc lokalowo lekarzom rodzinnym w  tworzeniu nowoczesnych centrów telemedycznych z dostępem do szybkiego Internetu.
  • Będą także w stanie, w oparciu o standardy wypracowane przez NFZ, ocenić i premiować lub sankcjonować wysoki lub niezadowalający poziom świadczonych usług.

Wprowadzenie powyższych założeń w życie będzie oczywiście wymagało zmian w dystrybucji środków na finansowanie systemu ochrony zdrowia między budżetem państwa i funduszami centralnymi, a budżetami samorządów.

Po trzecie: należy zredefiniować rolę Narodowego Funduszu Zdrowia, który z płatnika i kontrolera kontraktów powinien stać się centrum analizy potrzeb ogółu społeczeństwa w oparciu o otrzymywane dane. Powinien oceniać szpitale z punktu widzenia efektywności ich działania i satysfakcji pacjentów, przygotowując analizy kosztów świadczenia opieki medycznej, aby w przyszłości rozważyć inny podział składki zdrowotnej między regionami, niwelować nierówności i popierać solidarny system opieki zdrowotnej. Każdy pacjent, niezależnie od miejsca zamieszkania, będzie miał dzięki temu dostęp do takiego samego poziomu świadczeń.

Narodowy Fundusz Zdrowia powinien być niezależny od Ministerstwa Zdrowia i innych agend rządowych, a jego władze, w tym Rada, powinny być wybierane na kadencje odmienne niż kadencje wyborów parlamentarnych, zachowując charakter apolityczny.

System ochrony zdrowia w Polsce uległ fragmentacji. Ustanowienie odrębnych budżetów i procesów kontraktowania świadczeń dla poszczególnych części sektora: podstawowej opieki zdrowotnej, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, opieki szpitalnej itd. doprowadziło do fragmentacji procesów diagnostycznych i terapeutycznych ze szkodą dla pacjentów oraz do zawyżenia kosztów systemu. Należy temu przeciwdziałać. Kierunki zaprezentowane wyżej służą temu celowi.

FILAR III – MEDYCYNA TO POWOŁANIE

Pracownikom ochrony zdrowia trzeba przywrócić godność w wykonywaniu ich społecznej misji. Należy zapewnić im godne wynagrodzenie i warunki pracy, zadbać o odpowiednią ścieżkę kariery zawodowej. Ostatnie miesiące pandemii COVID-19 jeszcze silniej unaoczniły społeczeństwu jak wielkie jest znaczenie ich pracy. Wspieram oczywiście inicjatywę wypłaty dodatkowej premii za ich wysiłek w tym okresie, jednakże to za mało. Państwo musi podnosić świadomości społecznej wagi zawodów medycznych, budować do nich zaufanie i tworzyć wsparcia systemowo i strukturalnie.

Po pierwsze: należy jak najszybciej odciążyć personel medyczny od wszelkich zadań administracyjnych, które powinny być wykonywane przez osoby do tego przygotowane i wynagradzane wg swych kwalifikacji. Należy kształcić i wprowadzać do pracy asystentów lekarzy i pielęgniarek. Szansą na odciążenie pracowników medycznych od narastających zadań administracyjnych i organizacyjnych jest wprowadzenie do systemu kadr około-medycznych (np. asystentów czy sekretarek medycznych, koordynatorów lub organizatorów i promotorów zdrowia). Należy także do systemu wdrożyć opiekunów pacjenta, aby odciążyć pielęgniarki.

Po drugie: lekarze i pielęgniarki, położne, fizjoterapeuci, diagności i ratownicy medyczni i inni pracownicy systemu ochrony zdrowia muszą zarabiać wystarczająco dobrze, by nie rozważać  wyjazdu z kraju z powodów ekonomicznych. Powinniśmy promować kulturę merytokracji, w której umiejętności są wyznacznikiem awansu i wynagrodzenia. Powinniśmy walczyć z takimi nieprawidłowościami w sferze zatrudniania personelu medycznego jak przekraczanie norm lub czasu pracy.

Po trzecie: trzeba wprowadzić pilne zmiany w systemie kształcenia kadr medycznych i zaplanować zapotrzebowanie w poszczególnych specjalizacjach z co najmniej dziesięcioletnim wyprzedzeniem:

  • Wzorem innych krajów wprowadzić testy psychologiczne dla kandydatów na studia medyczne i rozważyć zmiany programu, tak by dostosować czas trwania studiów do obecnych standardów innych krajów europejskich.
  • Stworzyć możliwość dobrowolnego zaoferowania przez samorządy na zasadzie umowy wsparcia finansowego na czas studiów studentom kierunków medycznych, pod warunkiem przepracowania kilku lat na ich terenie. Niezgodne z Konstytucją i niedopuszczalne jest natomiast wprowadzanie odpłatności za studia medyczne bądź zwracanie ich kosztów.
  • Trzeba dostosować liczbę lekarzy szkolących się w danych specjalizacjach do rzeczywistych potrzeb (pilnego wzmocnienia wymagają m.in. anastezjologia, chirurgia, onkologia, jak również psychiatria dziecięca) , w związku z rozwojem technologii w wielu branżach medycznych oraz przchodzeniem specjalistów na emeryturę.
  • Należy kształcić więcej specjalistów zarządzania systemem ochrony zdrowia, by odciążyć lekarzy i poprawić efektywność wykorzystania przekazywanych środków finansowych.

JAK TO SFINANSOWAĆ?

Wszyscy kandydaci na Prezydenta proponują, aby ok 7% PKB przeznaczyć na system ochrony zdrowia, dlatego zakładam, że zgodzą się, aby reforma ochrony zdrowia była przedmiotem ponadpartyjnej umowy społecznej. Mam nadzieję, że po wyborach nie zmienią zdania i że wszyscy zobowiążą się, że reforma, której kierunki zarysowałem wyżej, powinna być wdrażana stopniowo, w perspektywie lat, aby można było ocenić jej działania i odpowiednio korygować, a nie wymyślać nowej wraz z każdą zmianą rządu. Ochrona zdrowia jest elementem bezpieczeństwa społecznego i zaufania do państwa i nie wolno jej używać do walk politycznych.

Oczekuję powszechnej zgody, że raz ustalona kwota absolutna budżetu zdrowia nie może być zmniejszana. Przeciwnie, powinna corocznie rosnąć. Wzrost tej kwoty powinien wynikać z takich czynników jak starzenie się społeczeństwa, pojawianie się nowych zagrożeń (takich jak pandemia COVID-19), nowych technologii i nowych lekarstw, które wymagają coraz większych wydatków na badania i wdrażania, nowego sprzętu, produkowanego przede wszystkich w Polsce i UE.

Lepsze zdrowie publiczne wzmacnia kapitał społeczny i przyczynia się do lepszych wskaźników makroekonomicznych i trwałego rozwoju. Dlatego też wydatki na zdrowie publiczne powinny być postrzegane i uzasadniane jako inwestycje, a nie tradycyjnie jako koszty. Wysoki zwrot z inwestycji w system ochrony zdrowia powinien stać się celem podobnie jak obniżenie kosztów leczenia i zapewnienie równego dostępu do świadczeń.

Obecny system kontraktów NFZ uniemożliwia szpitalom uzyskanie dodatkowego finansowania na modernizację, dlatego należy rozważyć zmianę tego systemu. Przede wszystkim trzeba uruchomić system kredytowania przez instytucje finansowe projektów modernizacji szpitali, rozwoju sieci przychodni „domów zdrowia”, by promować profilaktykę, leczenie długoterminowe, opiekę nad seniorami, co znakomicie odciąży i obniży koszty działania szpital zaopiniowanych, a dodatkowo opieki po wizycie u lekarza z wykorzystaniem aptek i farmaceutów.

MOJA DEKLARACJA

Zanim rozpoczniemy wprowadzanie zmian, konieczna będzie wnikliwa diagnoza obecnego systemu ochrony zdrowia, w tym zasad alokacji środków i wyceny świadczeń przez grono ekspertów z dziedziny medycyny, zarządzania i finansów, tak by zrozumieć co i dlaczego nie działa. Potrzebujemy mapy drogowej dla ewolucyjnej zmiany zaplanowanej na pokolenia, nie doraźnych pomysłów dotyczących przesuwania ograniczonych środków, obliczonych na jedną kadencję i rozpalających bieżący polityczny spór.

Jako Prezydent w tym celu zainicjuję szerokie konsultacje z pacjentami, przedstawicielami zawodów medycznych, menedżerami, specjalistami od zarządzania. Wspólnie stworzymy nowy model działania naszej ochrony zdrowia. Mam nadzieję, że wyżej zarysowany program stanie się punktem wyjścia do tych prac.  Będę otwarty na wszystkie propozycje, w tym moich konkurentów, bo warto analizować dobre pomysły. Warunek jest jeden: gdy już zatwierdzimy projekt reformy, musimy ją realizować konsekwentnie. Oznacza to potrzebę realizację tego programu w okresie dłuższym od pojedynczej kadencji. To projekt na pokolenia.

Wyrażam nadzieję, że efektem tej pracy będzie obywatelski projekt ustawy, który poprę i podpiszę. Zakładam, że tym razem wprowadzenie reformy poprzedzi akcja edukacyjna, dotycząca tego jakie zmiany chcemy wprowadzić, jakie da to korzyści pacjentom i pracownikom ochrony zdrowia, wraz z przejrzystymi informacjami dotyczącymi kosztów jej wprowadzenia i finansowania. W przypadku, w którym szczegółowe analizy wykażą, że obecna składka zdrowotna okaże się niewystarczająca, pozostanę otwarty na pomysł wyjścia z inicjatywą przeprowadzenia referendum dotyczącego sposobu finansowania lepszej ochrony zdrowia.

 

Szymon Hołownia
Kandydat na Prezydenta RP

OPRACOWANIE

Zespół Doradców:

Andrzej Mierzwa, Dawid Sześciło,

Konsultanci:

Prof. dr hab. n. med. Urszula Demkow, lekarz i diagnosta, nauczyciel akademicki, naukowiec, specjalista chorób wewnętrznych, alergologii, immunologii , diagnostyki laboratoryjnej. 
Kierownik Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Laboratoryjnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Kierownik Laboratorium Covid. Ekspert Komisji Europejskiej ds. oceny grantów naukowych. Autorka ponad 300 publikacji naukowych, monografii, kierownik i wykonawca wielu grantów krajowych i zagranicznych.

Dr n. farm. Piotr Merks – Ceniony  w kraju i za granicą ekspert oraz doradca, Sekretarz Generalny Europejskich Związków Zawodowych Pracowników Farmacji (EPhEU), Adiunkt na Wydziale Medycznym CM UKSW, Asystent w Katedrze Technologii Postaci Leki, na Wydziale Farmaceutycznym CM UMK w Bydgoszczy, Redaktor Naczelny „Farmakoekonomika Szpitalna”, CEO Konsorcjum Naukowego Piktorex sp. z. o.o. z InnoTech UKSW sp. z o.o., Posiada 16-letnie międzynarodowe doświadczenie w branży farmaceutycznej, w różnych jej sektorach: placówki naukowe, organy rządowe i pozarządowe, firmy komercyjne, szpitale, apteki. Silny lider i ambasador, działający na rzecz poprawy zdrowia, bezpieczeństwa stosowania leków i eliminacji leków fałszowanych z obrotu detalicznego, aktywnie zaangażowany w badania naukowe związane z zastosowaniem usług farmaceutycznych służących odciążeniu systemu ochrony zdrowia.

Dr n. farm. Joanna Nazarko- Sadowska – Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Na co dzień farmaceuta praktyk, menadżer własnych aptek, z doświadczeniem wykładowcy akademickiego. Zwolenniczka wdrożenia wysokiej jakości opieki farmaceutycznej. 

Dr n. med. Maciej Sadowski- Absolwent Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, chirurg naczyniowy i ogólny, z doświadczeniem wykładowcy akademickiego. Zawodowo specjalizuje się w chirurgii naczyniowej i żywieniu klinicznym. Wraz z pacjentami poszukuje ludzkiej twarzy systemu opieki zdrowotnej w Polsce.

Grzegorz Ziemniak – Ekspert ochrony zdrowia, rynku farmaceutycznego i wyrobów medycznych, specjalizuje się w doradztwie strategicznym. Współzałożyciel i partner Instytutu Zdrowia i Demokracji skupiającego grono doradców i analityków specjalizujących się w obszarze zagadnień ochrony zdrowia, prawodawstwa, podnoszenia efektywności projektów rynku medycznego, świadczeń i usług zdrowotnych. Autor licznych publikacji i raportów. Wydawca specjalistycznych biuletynów i analiz z zakresu ochrony zdrowia Market Brief i CoronaFlash24. Członek – założyciel Obywatelskiego Forum Legislacji.

W górę

W związku z zakończeniem kampanii wyborczej w wyborach Prezydenta RP osoby zainteresowane dalszą działalnością publiczną Szymona Hołowni zapraszamy na stronę: Polska2050.pl

Łukasz Krasoń

Mówca motywacyjny, jedna z najbardziej rozpoznawalnych osób z niepełnosprawnością aktywnie działających w Polsce. Członek honorowy Stowarzyszenia Profesjonalnych Mówców. Był pomysłodawcą Ogólnopolskiego Konwoju Rowerowego „Wstań i Jedź”, który w 2013 roku przemierzył Polskę. Działacz społeczny, autor oraz pierwszy w kraju trener rozwoju osobistego z niepełnosprawnością. Prowadzi autorskie szkolenia w kraju i zagranicą (USA, Wielkiej Brytanii, Holandii). Przemawiał na największych w Polsce wydarzeniach wydarzeniach inspirując tysiące ludzi do działania. 

Łukasz Krasoń

Jacek Cichocki

Wcześniej minister w rządach premiera Donalda Tuska i Ewy Kopacz, pełnił funkcje: ministra spraw wewnętrznych (2011-2013), koordynatora służb specjalnych (2008-2011), Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (2013-2015). Dyrektor Ośrodka Studiów Wschodnich im. Marka Karpia w latach 2003-2007, wcześniej kierownik zespołów analitycznych i ekspert w tej instytucji ds. problemów bezpieczeństwa i energetyki (1992-1998).

Jacek Cichocki

Michał Kobosko

W latach 2013-19 Senior Advisor i Country Representative w amerykańskim think tanku Atlantic Council. Wcześniej, przez ponad dwadzieścia lat aktywny działacz na polskim rynku medialnym. Współtworzył dziennik i portal Pulsu Biznesu. Był redaktorem naczelnym miesięcznika Forbes, tygodników Newsweek Polska i Wprost oraz Dziennika Gazety Prawnej.

Michał Kobosko

Olga Adamkiewicz

Specjalistka od zarządzania i marketingu. Do niedawna jedna z kluczowych osób rozwijających Brand New Galaxy, niezależną międzynarodową platformę, integrującą spółki z obszarów marketingu i technologii. Przed BNG, Adamkiewicz pełniła funkcję dyrektora marketingu w Jeronimo Martins Drogerie i Farmacje. Wcześniej przez 9 lat związana była z Procter & Gamble gdzie odpowiadała za rozwój poszczególnych marek oraz planowanie kampanii medialnych w Polsce i Europie Centralnej. Przez wiele lat współpracowała wolontariacko z fundacją „Odyseja Umysłu”, była też Członkiem Rady Nadzorczej Fundacji WWF Polska.

Olga Adamkiewicz

Barbara Krysztofczyk

Ekspert ds. wizerunku i trener medialny. Do niedawna prezes agencji PR Synertime. Tworzy kompleksowe strategie PR – koordynowała projekty dla ponad stu polskich i międzynarodowych podmiotów, m.in. osób oraz instytucji publicznych, miast, ambasad, fundacji i korporacji. Jako doradca i szkoleniowiec wielokrotnie wspierała zwycięskie kampanie do wyborów samorządowych i ogólnokrajowych. Współautorka „Leksykonu public relations”. Wykłada w London School of Public Relations. Jest jurorką Złotych Spinaczy, najważniejszego konkursu dla profesjonalistów PR w Polsce.

Barbara Kysztofczyk

Agnieszka Buczyńska

Ekspertka w dziedzinie aktywności społecznej, socjolog, politolog. Do niedawna prezeska Regionalnego Centrum Wolontariatu w Gdańsku (2014-20). Specjalizuje się w polityce społecznej oraz zarządzaniu procesami i projektami. Na przestrzeni lat wdrażała szereg programów społecznych w tym m.in. pierwszą w Polsce mobilną aplikację do pośrednictwa wolontariatu czy Strefę Społeczną podczas Święta Wolności i Solidarności. Zasiadała w Gdańskiej Radzie Pożytku Publicznego oraz Gdańskiej Radzie ds. Seniorów.

Agnieszka Buczyńska

Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz

Z wykształcenia socjolog, z praktyki politolog, specjalizuje się w sprawach polityki międzynarodowej. Przez lata związana z Ośrodkiem Studiów Wschodnich. Pełniła funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2012-14) oraz ambasadora RP w Federacji Rosyjskiej (2014-16). Po zakończeniu służby dyplomatycznej objęła stanowisko dyrektora programu Otwarta Europa Fundacji im. Stefana Batorego, a następnie funkcję dyrektora think tanku forumIdei.

Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz

Stanisław Zakroczymski

Prawnik i historyk. Przygotowuje doktorat z prawa administracyjnego na Wydziale Prawa i Administracji UW. Autor wywiadu-rzeki z profesorem Adamem Strzemboszem (Więź, 2017) oraz współautor raportu „Polska samorządów. Silna demokracja skuteczne państwo.” (Fundacja Batorego 2019). Był redaktorem naczelnym wydania internetowego „Magazynu Kontakt”. Autor publikacji naukowych, analitycznych i publicystycznych związanych w szczególności z tematyką prawną i ustrojową. Zaangażowany w liczne przedsięwzięcia związane z edukacją obywatelską i historyczną. Aktywnie brał udział w protestach w obronie praworządności.

Stanisław Zakroczymski

Krzysztof Bolesta

Pełnił funkcję doradcy ministra środowiska w zakresie europejskiego pakietu energetyczno-klimatycznego i negocjacji klimatycznych. Uczestnik negocjacji europejskiej polityki klimatycznej i negocjacji ONZ oraz urzędnik Komisji Europejskiej (Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji oraz Dyrekcja Generalna ds. Energii). Autor wielu publikacji dotyczących m.in. rynków energii, polityki klimatycznej oraz elektromobilności. Absolwent programów US Marshall Memorial Fellow oraz International Visiting Program Fellow. Wiceprezes Fundacji Promocji Pojazdów Elektrycznych.

Krzysztof Bolesta

Mateusz Mielczarek

Mając niespełna 16 lat publikował artykuły w Gazecie Wyborczej. Był doradcą Rzecznika Praw Dziecka Marka Michalaka. Jest zaangażowany w ochronę praw człowieka i dialog międzynarodowy. Od kilku lat współorganizuje pomoc dla uchodźców z Czeczenii i jest Ambasadorem Akcji Żonkile. W Unii Europejskiej zabiega o dostrzeżenie problemów i potrzeb młodych osób. Do kwietnia 2020 związany z Fundacją Zwolnieni z Teorii. Wyróżniony w konkursie Pramerica Spirit of Community. Student Uniwersytetu w Utrechcie.

Mateusz Mielczarek

Przemek Staroń

Psycholog, nauczyciel, trener, nagrodzony przez Komisję Europejską twórca międzypokoleniowego Zakonu Feniksa, tutor niemal 50 olimpijczyków z filozofii, fan efektu wow, twórca pracowni #utrzy, zwany też profesorem Snapem, wyróżniony w konkursie im. Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”, nagrodzony LGBT+ Diamond 2019 Polish Business Award, wybrany Człowiekiem Roku Gazety Wyborczej za „wzorowe sprawowanie”. Nauczyciel Roku 2018, finalista w konkursie Global Teacher Prize 2020.

Fot.: Renata Dąbrowska

Przemek Staroń

Jan Szyszko

Analityk Unii Europejskiej i komentator polityki międzynarodowej. Autor i współautor licznych raportów podsumowujących dorobek Polski w UE, działania legislacyjne unijnych instytucji i analizujących polityczną narrację w internecie. Współpracował m.in. z Komisją Europejską, Fundacją Batorego, Instytutem In.Europa i Fundacją Schumana. Komentuje politykę zagraniczną dla Polityka.pl, publikował na łamach portalu EurActiv i Polityki Insight. Uczestnik II Akademii Liderów Komisji Europejskiej, absolwent Kolegium Europejskiego w Natolinie i dublińskiego Trinity College.   

Jan Szyszko

Andrzej Mierzwa

Finansista specjalizujący się w pozyskiwaniu międzynarodowych inwestorów kapitałowych i strategicznych dla polskich przedsiębiorców. W latach osiemdziesiątych pracował w firmie doradztwa strategicznego Booz Allen and Hamilton w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku. Pracował przy projektach restrukturyzacji i prywatyzacji dużych przedsiębiorstw i instytucji państwowych we Francji, Wielkiej Brytanii i Nowej Zelandii, oraz doradzał zarządom dużych firm europejskich przy ich restrukturyzacji w przemyśle spożywczym, telekomunikacyjnym, mediów i komputerowym. Wykładowca w Szkole Biznesu Politechniki Warszawskiej.

Andrzej Mierzwa

Andrzej Sadkowski

Od dwudziestu lat przedsiębiorca. Wcześniej ekspert Banku Światowego i doradca Prezesa ZUS. Prezes Zarządu Towarzystwa Ubezpieczeń na Życie Sampo S.A., Prezes Zarządu Lottomerkury, współzałożyciel Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych i pełnomocnik czterech Ministrów Skarbu. Zasiadał w radach nadzorczych m.in.: NFI Kazimierza Wielkiego, Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego Norwich Union, Nafta Polska SA, Gerlach SA. W Polsce mieszka od 30 lat, absolwent Tufts University, Uniwersytetu Warszawskiego i studiów MBA na Uniwersytecie w Illinois.

Andrzej Sadkowski

Mirosław Różański

Generał broni rezerwy Wojska Polskiego, były Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych, dowódca Brygadowej Grupy Bojowej w Iraku, dyrektor Departamentu Strategii i Planowania Obronnego MON. W 2016 r. przeprowadził część praktyczną  ćwiczenia  Anakonda16, w którym brało udział ponad 30 tys. żołnierzy z 25 krajów. Doktor nauk o obronności. Od 2017 r. w rezerwie, aktualnie prezes i fundator fundacji bezpieczeństwa i rozwoju Strarpoints.

Mirosław Różański

Adriana Porowska

Z zawodu pracownik socjalny, aktualnie pełni funkcję Prezesa Kamiliańskiej Misji Pomocy Społecznej. Od piętnastu lat pracuje z osobami wykluczonymi również jako streetworker, prowadzi schronisko dla osiemdziesięciu osób w kryzysie bezdomności oraz mieszkania treningowe dla pięćdziesięciu osób. Jest współprzewodniczącą Komisji Ekspertów ds. Przeciwdziałania Bezdomności  przy Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz członkiem rady społecznej Rzecznika Praw Obywatelskich.

Adriana Porowska

Maciej h. Grabowski

Dr ekonomii i inżynier nawigator. Przez wiele lat związany z administracją państwową. Jako wiceminister finansów, gdy ministrem był Jacek Rostowski oraz w rządach Donalda Tuska i Ewy Kopacz, jako minister środowiska. Autor licznych publikacji i konsultant m.in. dla Międzynarodowej Korporacji Finansowej, Banku Światowego, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, UNDP, Komisji Europejskiej. Główne obszary jego zainteresowań obejmują zagadnienia dotyczące finansów, finansów publicznych, środowiska i rozwoju oraz powiązań między tymi sferami. 

Maciej Grabowski

Wadim Tyszkiewicz

Wiceprzewodniczący senackiej Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej. Od 2002 r. aktywnie zaangażowany w działalność samorządową. Czterokrotnie wybrany na prezydenta miasta Nowej Soli. Startując po raz trzeci uzyskał rekordowe poparcie 86,40% głosów w pierwszej turze głosowania. Pełnił funkcję przewodniczącego Zrzeszenia Prezydentów, Burmistrzów i Wójtów Województwa Lubuskiego, przewodniczącego Ogólnopolskiego Porozumienia Organizacji Samorządowych oraz członka Zarządu Związku Miast Polskich. 

Wadim Tyszkiewicz

Kontakt

Biuro Komitetu Wyborczego
Kandydata na Prezydenta RP Szymona Hołowni

ul. Dobra 5/5

00-384 Warszawa

e-mail: [email protected]

tel:  22 121 71 08

Ww. adres jest przeznaczony tylko do korespondencji.

Dla mediów:

Zapraszamy na stronę naszego Biura Prasowego: media.holownia2020.pl

Iwona Zaczek
e-mail: [email protected]
tel.: 514 048 867

Barbara Borzymowska
pełnomocnik ds. praw zwierząt
e-mail: [email protected]

Biura regionalne

Biuro Ekipy Szymona, woj. dolnośląskie
Wrocław, ul. Ofiar Oświęcimskich 17
tel: 500 674 213 (pn-pt 10.00-18.00), e-mail: dolnoslaski[email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. kujawsko-pomorskie 1
Bydgoszcz, ul. 3 maja 22/1
tel: 514 100 695 (pn-ndz 8.00-20.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. kujawsko-pomorskie 2
Toruń,  ul. Długa 8B
tel: 500 686 730 (pn-pt 12.00-19.00, sb 10.00-15.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. lubelskie
Lublin, ul. Gabriela Narutowicza 34
Tel: 500 686 065 (pn-pt 11.00-17.00, sb 11.00-14.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. lubuskie
Zielona Góra, ul. Westerplatte 46
tel: 500 686 679 (pn-pt 13.00-17.00, sb 9.00-13.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. łódzkie
Łódź, ul. Tadeusza Kościuszki 1
tel: 500 686 163 (pn-pt 10.00-17.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. małopolskie
Kraków, ul.  Mikołajska 13/ 3.2
tel: 500 674 400 (pn-pt 8.00-18.00, sb 10.00-15.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. mazowieckie
tel: 500 686 245 (pn-pt 12.00-19.00, sb 13.00-16.00), e-mail: [email protected], [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. opolskie
Opole, ul. 1 maja 59
tel: 500 674 251 (pn-pt 12.00-18.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. podkarpackie
Rzeszów,galeria handlowa Millenium Hall, Aleja Majora Wacława Kopisto 1
Tel: 500 685 848 (pn-pt 16.00-20.00, sb 11.00-15.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. podlaskie,
Białystok, ul. T. Kościuszki 13
tel: 500 686 744 (pn-pt 10.00-17.00, sb 10.00-14.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. pomorskie,
Gdynia, ul. Starowiejska 28
tel: 500 686 926 (pn-pt 11.00-18.00, sb 9.00-14.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. śląskie
Katowice, ul. Porcelanowa 23
tel: 500 674 378 (pn-pt 16.00-19.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. świętokrzyskie
Kielce, ul. Zagórska 10,
tel: 500 685 736, e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. warmińsko-mazurskie
W trakcie zmiany adresu. Prosimy o kontakt telefoniczny.
tel: 500 686 748 (pn-pt 10.00-19.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. wielkopolskie
Poznań, ul. Żydowska 35a
tel: 500 686 678 (pn-pt 10.00-18.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. zachodniopomorskie
Szczecin, ul. Monte Cassino 10
tel: 500 686 763 (pn-pt 13.00-17.00), e-mail: [email protected]