ŚRODOWISKO – NASZE WSPÓLNE DOBRO

PROGRAM SZYMONA HOŁOWNI W ZAKRESIE OCHRONY ŚRODOWISKA I ZASOBÓW NATURALNYCH

Postępujący kryzys klimatyczny, malejąca bioróżnorodność, plastik w Bałtyku, pożar w Biebrzańskim Parku Narodowym, trudny do wyeliminowania problem smogu, susza, bezsensowne wycinki drzew i traktowanie lasów jedynie jako miejsca pozyskiwania drewna, bądź wywozu śmieci, czy wreszcie okrutne sposoby hodowli zwierząt w ciasnych klatkach. To tylko najbardziej jaskrawe przykłady grzechów ekologicznych.

Trzeba przy tym pamiętać, że na ochronie przyrody nie korzystają wyłącznie jej miłośnicy. Bogactwa natury mają bezpośrednie przełożenie na gospodarkę. Są one potrzebne do utrzymania ciągłości działania przedsiębiorstw, do utrzymania naszego życia i zdrowia. Braki wody szkodzą rolnikom, przedsiębiorcom i mieszkańcom. Zanieczyszczone powietrze wywiera presję na emigrację ludzi i firm, a społeczeństwo obciąża kosztami leczenia tych, których choroby powoduje. Zbyt duże połowy ryb przez wielkie trałowce odbierają miejsca pracy nadmorskim rybakom. Zanieczyszczenie wód i lasów ogranicza rozwój turystyki.

Ochrona środowiska jest obszarem zaniedbanym przez kolejne rządy, a kilku zaledwie rozsądnych ministrów było wyjątkami od reguły. Jeżeli natychmiast nie zmienimy podejścia do środowiska utracimy ważną część naszego dziedzictwa, naszym dzieciom zostawimy w spadku uboższą Polskę, a jednocześnie zamkniemy gospodarce drogę do zrównoważonego, zielonego rozwoju.

I. Woda - nasz największy skarb

Według Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, w latach 1950-1980 mieliśmy suszę co 6 lat, zaś w latach 1981-2011 co 3 lata. Zasoby wody podziemnej, które odnawiają się powoli i głównie dzięki roztopom śniegu, w obecnych warunkach praktycznie przestały się uzupełniać. Susza staje się w Polsce zjawiskiem powszednim i musimy się nauczyć lepiej sobie z nią radzić. W Polsce należy przede wszystkim natychmiast ogłosić kryzys wodny i ustalić narodowy priorytet na rzecz odbudowy zasobów wodnych. To właśnie w tej sprawie zwołam pierwsze posiedzenie Rady Gabinetowej. Konieczna jest tu praca ponad podziałami, bo w obliczu nieuniknionych zmian klimatu zasoby wodne w Polsce będą malały. Już dziś dysponujemy zaledwie 1600 m3 wody na mieszkańca, podczas gdy średnia dla Europy to 4000 m3.

Problem suszy był konsekwentnie ignorowany przez wszystkie poprzednie rządy. Tymczasem postępuje stepowienie Wielkopolski, Kujaw, czy Łódzkiego. Dopiero w przygotowaniu jest Program Rozwoju Retencji na lata 2021-2027 z perspektywą do 2030 roku. Również w przygotowaniu znajduje się Plan Przeciwdziałania Skutkom Suszy, który powinien zostać jak najszybciej wprowadzony w życie. Każdy miesiąc bez działania pogłębia nasze problemy, a brak strategicznego planu nie pozwala na skoordynowaną walkę przeciw skutkom suszy.

Trzeba pamiętać, że nie wszystkie prowadzone inwestycje nam pomagają. Musimy zrezygnować z planów i prac w zakresie regulacji rzek. Nie tylko zmniejszają one retencję naturalną i przyspieszają odpływ, ale także zwiększają ryzyko powodzi. Środki zaoszczędzone na tych projektach można przeznaczyć na inne działania.

Jednym z nich jest program odbudowy zasobów wodnych i gromadzenia wody, którego pilnie potrzebujemy. Powinien on zakładać inwestycje w rozwój małej retencji, podnoszenie poziomu wody przez zastawki, renaturalizację rzek, odbudowanie małych zbiorników wodnych i małych terenów podmokłych oraz zalesienia. Istotną rolę do odegrania w tych inwestycjach na terenach leśnych mają m.in. Lasy Państwowe. To właśnie małe projekty powinny być priorytetem państwa, nie zaś ogromne inwestycje o wątpliwej korzyści dla społeczeństwa, takie jak np. przekop Mierzei Wiślanej.

Potrzebujemy też wprowadzić ochronę mokradeł, bagien i torfowisk oraz likwidować melioracje osuszające. Pozwoli to na zwiększenie retencji, choć może naruszać lokalne interesy – problem, który trzeba rozwiązać przy pomocy dialogu społecznego i z poszanowaniem dla różnorodnych interesów. Dlatego właśnie będę postulował wprowadzenie dodatkowych płatności dla rolników za utratę ziemi pod uprawy oraz płatności rolno-środowiskowo-wodnych za wprowadzanie technik, które zwiększają retencję – np. uprawa bezpłużna, czy pozostawianie resztek pożniwnych. Pozwoli to lepiej chronić glebę przez parowaniem i utratą wody.

Niezwykle ważne jest też zwiększenie retencji w miastach. Wycinanie drzew czy popularna niestety wciąż w wielu miastach „betonoza“ nie tylko potęguje suszę, pogarszając warunki życia, ale zwiększa koszty gwałtownych zjawisk pogodowych, takich jak np. podtopienia. Aby zmienić ten stan rzeczy będę postulował zmianę przepisów w zakresie zagospodarowania przestrzennego, m.in. po to, aby miasta mogły skuteczniej nakładać na deweloperów obowiązki dotyczące terenów zielonych. Wykorzystywanie wody pitnej na cele inne niż niezbędne (np. mycie samochodów, czy podlewanie trawników) powinno być odpowiednio droższe.

II. CZYSTE POWIETRZE – NASZE ŻYCIE I ZDROWIE

Ponad 40 tys. przedwczesnych zgonów w Polsce każdego roku z powodu fatalnej jakości powietrza obciąża konto wielu partii politycznych. Dopiero ostatnio zajęto się tematem smogu w Polsce na poważnie i trzeba budować na tych fundamentach. Konsekwentna wymiana wszystkich kopciuchów oraz redukcje emisji z transportu to nasze wyzwania cywilizacyjne. W tym zakresie konieczna jest bliska współpraca rządu z samorządami – wiele władz lokalnych wprowadziło już dobre, innowacyjne rozwiązania. Warto z nich czerpać i warto je wspierać, także finansowo.

W ramach współpracy z rządem i samorządami zaproponuję rozszerzenie programu Czyste Powietrze. W Polsce ponad 3 miliony domowych pieców nie spełnia żadnych norm emisyjnych – to tak zwane „kopciuchy”. Osoby w trudnej sytuacji finansowej powinny otrzymywać ze strony państwa 100-procentowe dofinansowanie do wymiany kopciuchów na czyste źródła ciepła, a w miarę potrzeb także dodatek w ramach pomocy społecznej na dofinansowanie wzrostu kosztów bieżących czystego ogrzewania. Pozostałe kopciuchy powinny być wymienione na koszt państwa, ale przy współfinansowaniu właścicieli. Całkowity koszt wymiany kopciuchów w Polsce szacuje się na ok. 30 mld zł. Polska powinna skorzystać z tego, że Unia Europejska dąży do przyspieszenia docieplania budynków i oprzeć finansowanie zreformowanego programu wymiany kopciuchów głównie o finansowanie unijne. Tak kompleksowy program pozwoli nie tylko na osiągnięcie radykalnej poprawy jakości powietrza nad Polską w ciągu 10 lat, ale też będzie stymulował polskie małe i średnie przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją i instalacją małych instalacji OZE oraz remontami i dociepleniami. Domknięciem realizacji programu wymiany kopciuchów będzie wprowadzenie od 2030 r. ogólnopolskiego zakazu ogrzewania budynków kopciuchami, na wzór rozwiązań które już stopniowo wprowadzają niektóre polskie samorządy. Zakaz będzie mógł być wprowadzony wyłącznie pod warunkiem zapewnienia odpowiednich funduszy na wymianę starych pieców przez państwo oraz terminową realizację wymiany dla osób w trudnej sytuacji finansowej.

Drugim istotnym źródłem zanieczyszczenia powietrza w Polsce jest transport. Również tutaj problemy nawarstwiały się latami, a główną przyczyną obecnego poziomu emisji samochodów w Polsce jest brak jakichkolwiek regulacji dotyczących pierwszej rejestracji połączony z załamaniem transportu publicznego.

Transport publiczny jest w kryzysie, który został jeszcze spotęgowany pandemią Covid19. Ponad 2/3 gmin w Polsce niedostatecznie wywiązuje się z zadania organizacji transportu publicznego. Prawie 14 mln osób zamieszkuje tereny bez dostępu do zorganizowanego transportu publicznego. W dodatku coraz mniej polegać mogą one na pozamiejskim transporcie autobusowym. Brak reformy będzie pogłębiał zapaść komunikacji publicznej i powodował dalszy wzrost udziału transportu indywidualnego w przewozach osób, wpływając też na wzrost emisji i wykluczenia komunikacyjnego.

Aby poprawić sytuację w transporcie publicznym, pracując z samorządowcami, zaproponuję nowelizację ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Powinna ona zakładać m.in. reformę systemu subwencji dla samorządów tak, aby uzyskały one stabilne źródło finansowania na realizację podstawowego standardu obsługi komunikacyjnej mieszkańców. Dziś samorządy finansują to zadanie z wielkiego worka pod nazwą „Dochody własne”, a tam coraz większe braki i coraz większe potrzeby, również w innych sferach takich jak edukacja czy inwestycje. Bez nowego strumienia pieniędzy płynącego do samorządów, nie zlikwidujemy wykluczenia komunikacyjnego, nie doprowadzimy też do poprawy jego jakości w zakresie emisji CO2.

We współpracy z samorządami zaproponuję również utworzenie funduszu wymiany autobusów komunikacji publicznej na zeroemisyjne (program „Zielony Autobus”) w połączeniu z czasowym zniesieniem akcyzy na prąd używany na cele transportu publicznego. Taki program pozwoli na optymalizację wykorzystania pieniędzy na odbudowę gospodarki z UE oraz pomoc samorządom, redukcję smogu komunikacyjnego oraz wzmocnienie firm produkujących autobusy elektryczne i ich komponenty, w tym akumulatory.

Oprócz poprawy jakości i dostępności transportu publicznego, konieczne są działania nakierowane na podniesienie stanu jakości samochodów osobowych jeżdżących po polskich drogach. Korzystanie z transportu indywidualnego musi oddawać jego rzeczywisty koszt środowiskowy i społeczny. Niezbędne jest określenie minimalnych wymogów środowiskowych samochodów przy pierwszej rejestracji, tak, aby nie wpuszczać do obiegu, tych najbardziej trujących. Niezbędne jest też ograniczanie, w miarę możliwości, wjazdu transportu indywidualnego, do centrów miast. Dziś ustanawianie stref niskoemisyjnych w miastach jest możliwe, ale niezwykle trudne. Zaproponuję nowelizację przepisów w tym zakresie. Wjazd do stref powinien być regulowany na podstawie norm emisji spalin (euro). Bezzasadne jest ograniczenie możliwości wprowadzania stref w mniejszych miastach i poza strefami zwartej zabudowy.

We wspieraniu elektryfikacji transportu priorytet powinna mieć rozbudowa sieci ładowania oraz programy dofinansowujące wymianę na elektryczne pojazdy taksówek i samochodów dostawczych. W Polsce z powodzeniem może rozwijać się konwersja samochodów z silnikami spalinowymi na elektryczne. Konieczne jest przyjęcie regulacji w tej sprawie.

III. LASY, MORZE, PARKI NARODOWE – BEZCENNE DZIEDZICTWO

Lasy są naszym sprzymierzeńcem w walce ze zmianami klimatu, skutkami suszy i o czyste powietrze. Szczególnie Lasy Państwowe (LP) są naszym dziedzictwem i dobrem narodowym, dlatego musimy jak najszybciej uwolnić je od wpływu partii politycznych. Fakt że są one własnością państwa oznacza że są własnością nas wszystkich, a nie politycznym łupem. Aby utrzymać równowagę między powszechnymi potrzebami korzystania z lasów przez obywateli, ochroną przyrody, dostarczaniem drewna dla przemysłu oraz zapewnieniem trwałości lasów, lasami muszą zarządzać profesjonaliści.

Zarządzanie państwowymi zasobami leśnymi przypomina dziś model XIX-wieczny, w którym lasy były traktowane wyłącznie jako dostarczyciel drewna. Znakomita większość prawdziwych leśników rozumie, że rolą Lasów Państwowych powinna być opieka nad dobrostanem całej naszej przyrody i taka właśnie rola powinna być im przywrócona.

Lasy Państwowe powinny odegrać wiodącą rolę we wzmocnieniu parków narodowych, których powierzchnia w Polsce nie wzrosła od 15 lat. Regularne przekazywanie 5 proc. przychodów Lasów do budżetów parków narodowych potroiłoby ich zasoby i pozwoliło na lepszą opiekę nad przyrodą za godziwe wynagrodzenie i lepszą jej promocję wśród odwiedzających. W Polsce jest miejsce na co najmniej dwa nowe parki narodowe, które powinny być ustanowione w dialogu z lokalnymi społecznościami, żyjącymi na cennych przyrodniczo terenach. Mieszkańcy tych terenów powinni korzystać z solidarnościowego wsparcia tak, by opłacało się im strzec naszych wspólnych przyrodniczych skarbów. Obok promowania dialogu, aby nowe parki mogły powstawać, będę upominał się o leśników i pracowników parków. Właśnie dlatego, że politycy zszargali ich reputację, a bez nich ochrona przyrody nie będzie możliwa.

Myśląc o przyszłych pokoleniach musimy też wreszcie zacząć troszczyć się o Morze Bałtyckie. 97 proc. Bałtyku cierpi z powodu spływających z polskich pól związków azotu i fosforu, ścieków oraz odpadów z rybołówstwa. Do głosu czas dopuścić ekspertów wskazujących, co musimy dziś zrobić w polskim rolnictwie, gospodarce ściekami oraz rybołówstwie, żeby za trzydzieści lat nadal mieć możliwość cieszyć się z wyjazdu nad morze bez odzieży ochronnej.

W celu zapewnienia połowowym przedsiębiorstwom rodzinnym możliwości utrzymywania się z morza, wystąpię do głów państw Bałtyckich z inicjatywą, aby uzgodnić preferencje połowowe dla takich przedsiębiorstw.

Jako prezydent umożliwię ustanawianie terenów chronionych dostępnych dla odwiedzających, na terenach prywatnych, z inicjatywy ich właścicieli. Na takich terenach możliwe byłoby wprowadzanie zakazu polowań. Aby zachęcać do ustanawiania takich obszarów zaproponuję o ich zwolnienie z podatku gruntowego.

IV. ODPADY – NIEZAGOSPODAROWANE SUROWCE

W tym roku Polska powinna, zgodnie z wymogami UE przetwarzać 50 proc. odpadów. Tymczasem wg. najnowszych danych, zawartych w sprawozdaniach gmin do Urzędów Marszałkowskich w 2018 r. było to zaledwie ok. 18 proc.

Rosnące koszty odbioru odpadów i niewystarczający poziom odzysku to świadectwa złej polityki odpadowej. Jako Prezydent będę pilnował wdrażania zasady rozszerzonej odpowiedzialności producentów. To oni powinni zapewniać, że odpady, które powstają z ich produktów są odpowiednio zagospodarowane. Konieczne jest też monitorowanie, czy ostatnie zmiany prawa poprawią sytuację odpadów, których bezpieczne zagospodarowanie jest trudne, drogie lub niemożliwe. Jeśli nie, jestem gotowy do wprowadzenia kolejnych zmian, aby rozwiązać ten kosztowny problem w duchu gospodarki o obiegu zamkniętym i zero-waste.

Tworzenie gospodarki o obiegu zamkniętym w Polsce oznacza, że docelowo wszystkie produkty, surowce i materia organiczna będą zawracać do ponownego wykorzystania. To ważne ze względu na ochronę naszych zasobów oraz klimatu. W tym kontekście trzeba pamiętać, że rola spalarni będzie się zmniejszać. Nie tylko emitują one gazy cieplarniane, ale bezpowrotnie niszczą zasoby nadające się do ponownego użycia. Rosnące cele recyclingu i wycofywanie z produkcji materiałów trudnych do ponownego wykorzystania spowodują, że z biegiem czasu będzie coraz mniej odpadów, które będą być mogły spalane. Z kolei realizacja celu neutralności klimatycznej będzie powodowała, że koszt tej wysokoemisyjnej formy utylizacji odpadów będzie coraz wyższy.

Wprowadzający na rynek opakowania muszą wziąć na siebie finansowy ciężar ich zbiórki i przetwarzania, do czego trzeba ich zmotywować wprowadzając opłaty środowiskowe, w szczególności od opakowań wykonanych z plastiku. Odpowiedzialność producentów można też poprawić poprzez minimalne wymagania dotyczące rodzajów wprowadzanych na rynek opakowań. W tym celu zaproponuję wdrożenie systemu kaucyjnego, który obejmie wszystkie opakowania po napojach oraz wsparcie rozwiązań wielorazowych.

Aby szybko poprawić gospodarowanie odpadami i obniżyć koszty systemu dla mieszkańców trzeba niezwłocznie wdrożyć selektywną zbiórkę i przetwarzanie bioodpadów, czyli odpadów zielonych i kuchennych. Stanowią one aż 40 proc. odpadów komunalnych. Selektywna zbiórka w tym segmencie rynku pozwoli na przywrócenie ok. 5 mln ton materii organicznej środowisku rocznie, w formie naturalnego nawozu. Jest to szczególnie istotne w obliczu suszy i postępujących zmian klimatu. Część z tych odpadów może zostać wykorzystana do produkcji biogazu, który może stabilizować inne rozproszone instalacje OZE przyspieszając jednocześnie i obniżając koszty osiągnięcia neutralności klimatycznej.

Bioodpady, to m.in. zmarnowane jedzenie. Poprawa ich zagospodarowania to jedno, ale trzeba też zapobiegać ich powstawaniu. Marnotrawstwo żywności ma ogromne negatywne konsekwencje ekologiczne, ekonomiczne i społeczne. Według Banków Żywności w Polsce w skrajnym ubóstwie może żyć nawet 1,6 mln osób, podczas gdy rocznie marnujemy ok. 9 mln ton żywności. Aby zmierzyć się z tym zjawiskiem zaproponuję ustanowienie celu redukcji zmarnowanej żywności o 50 proc. do 2030 r. Do prac nad strategią zaprojektowaną do realizacji tego celu zaproszę organizacje społeczne, przedstawicieli rządu, samorządy oraz firm reprezentujących wszystkie etapy łańcucha dostaw produktów żywnościowych, od uprawy po przetwórstwo i od handlu po konsumenta.

Śladem innych krajów, powinniśmy zahamować import odpadów, które nie nadają się do przetworzenia. Należy surowo karać wszelkie nielegalne działania przedsiębiorstw, które wwożą takie odpady do Polski.

V. PRAWA ZWIERZĄT - DOŚĆ BEZMYŚLNEGO OKRUCIEŃSTWA

Prawa zwierząt muszą być odpowiednio chronione. Dlatego chcę powołać w Kancelarii specjalnego pełnomocnika prezydenta ds. praw zwierząt. To ten urząd mógłby się zajmować np. problemem bezdomnych zwierząt, czy psami łańcuchowymi. Chciałbym też zaproponować wprowadzenie zakazu okrutnej hodowli zwierząt futerkowych. Niektóre z nich mają przez całe swoje życie do dyspozycji jedynie 0,6 m² i giną w okrutnych mękach. Lepszej regulacji pod kątem ochrony środowiska wymagają też przemysłowe zakłady hodowli zwierząt. Są one niezwykle uciążliwe dla okolicznych mieszkańców i środowiska. Ich dochód jest symbolicznie opodatkowany i nie oddaje kosztów środowiskowych, które spadają na państwo, czyli nasze podatki, podczas gdy zyski zostają u hodowców.

Najwyższy czas by skończyć z polowaniami na ptaki. Pełnią one obecnie rolę rekreacyjną i nie są uzasadnione ani ekonomicznie, ani gospodarczo. Populacji ptaków nie trzeba regulować, a liczebność niektórych gatunków łownych jest już na bardzo niskim poziomie – spadek nawet o 85 proc. w przypadku głowienek, łysek czy kuropatw. Nawet ok. 30 proc. zabijanych ptaków, to gatunki chronione.

VI. MOJA WIZJA

Jeśli zostanę prezydentem działania w wymienionych obszarach będą dla mnie priorytetowe. Będę realizował swoją wizję polityki środowiskowej wykorzystując narzędzia jakie daje mi Konstytucja. Będę korzystał z inicjatywy ustawodawczej ale też z prawa weta. Każdą ustawę, która w nieuzasadniony sposób ingeruje w środowisko naturalne spotka ZIELONE WETO. Jeśli za mojej kadencji pojawiłaby się kolejny projekt regulacji, takiej jak „Lex Szyszko”, pozwalającej na masową wycinkę drzew czy „Lex Ardanowski”, delegującej na myśliwych rozwiązanie problemu dzikich zwierząt, spotka się z moim jednoznacznym sprzeciwem.

Oprócz twardych narzędzi wynikających z przepisów prawa będę też korzystał z pozycji Prezydenta do budowania zgody ponad podziałami w tematach środowiskowych. Zamierzam być prezydentem, który jest opiekunem polskiej przyrody ale też opiekunem społeczności, których regulacje środowiskowe mogą dotykać. Np. przy rozszerzaniu terenów Parków Narodowych, czy zmianach polityki Lasów Państwowych będę zawsze konsultował ludzi, których takie zmiany bezpośrednio dotyczą.

Głównym źródłem finansowania lokalnych inwestycji w ochronę środowiska powinny być Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej kontrolowane przez samorządy. Zgodnie z moją Kartą Samorządową, zamierzam wraz z samorządowcami opracować projekt ustawy, która przywróci im tę kontrolę odebraną przez rząd Zjednoczonej Prawicy.

Z kolei większe inwestycje oraz programy ogólnopolskie powinny być realizowane przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, w tym z wykorzystaniem środków UE. Projekt Zielonego Ładu i prace nad nowym budżetem UE uwzględniającym cel odbudowy gospodarki po pandemii COVID19 sprawiają, że mamy niepowtarzalną okazję aby pozyskać nowe fundusze na inwestycje w środowisko.

Wyzwania, które przed nami stoją, takie jak oczyszczenie powietrza, ograniczenie suszy i jej skutków, czy lepsza opieka nad przyrodą są ogromne. Do tego żeby im sprostać potrzebujemy prezydenta różnych Polaków i dobrej współpracy z UE. Ja takie właśnie warunki gwarantuję.

W górę

Mateusz Mielczarek

Mając niespełna 16 lat publikował artykuły w Gazecie Wyborczej. Był doradcą Rzecznika Praw Dziecka Marka Michalaka. Jest zaangażowany w ochronę praw człowieka i dialog międzynarodowy. Od kilku lat współorganizuje pomoc dla uchodźców z Czeczenii i jest Ambasadorem Akcji Żonkile. W Unii Europejskiej zabiega o dostrzeżenie problemów i potrzeb młodych osób. Do kwietnia 2020 związany z Fundacją Zwolnieni z Teorii. Wyróżniony w konkursie Pramerica Spirit of Community. Student Uniwersytetu w Utrechcie.

Mateusz Mielczarek

Łukasz Krasoń

Mówca motywacyjny, jedna z najbardziej rozpoznawalnych osób z niepełnosprawnością aktywnie działających w Polsce. Członek honorowy Stowarzyszenia Profesjonalnych Mówców. Był pomysłodawcą Ogólnopolskiego Konwoju Rowerowego „Wstań i Jedź”, który w 2013 roku przemierzył Polskę. Działacz społeczny, autor oraz pierwszy w kraju trener rozwoju osobistego z niepełnosprawnością. Prowadzi autorskie szkolenia w kraju i zagranicą (USA, Wielkiej Brytanii, Holandii). Przemawiał na największych w Polsce wydarzeniach wydarzeniach inspirując tysiące ludzi do działania. 

Łukasz Krasoń

Jacek Cichocki

Wcześniej minister w rządach premiera Donalda Tuska i Ewy Kopacz, pełnił funkcje: ministra spraw wewnętrznych (2011-2013), koordynatora służb specjalnych (2008-2011), Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (2013-2015). Dyrektor Ośrodka Studiów Wschodnich im. Marka Karpia w latach 2003-2007, wcześniej kierownik zespołów analitycznych i ekspert w tej instytucji ds. problemów bezpieczeństwa i energetyki (1992-1998).

Jacek Cichocki

Michał Kobosko

W latach 2013-19 Senior Advisor i Country Representative w amerykańskim think tanku Atlantic Council. Wcześniej, przez ponad dwadzieścia lat aktywny działacz na polskim rynku medialnym. Współtworzył dziennik i portal Pulsu Biznesu. Był redaktorem naczelnym miesięcznika Forbes, tygodników Newsweek Polska i Wprost oraz Dziennika Gazety Prawnej.

Michał Kobosko

Olga Adamkiewicz

Specjalistka od zarządzania i marketingu. Do niedawna jedna z kluczowych osób rozwijających Brand New Galaxy, niezależną międzynarodową platformę, integrującą spółki z obszarów marketingu i technologii. Przed BNG, Adamkiewicz pełniła funkcję dyrektora marketingu w Jeronimo Martins Drogerie i Farmacje. Wcześniej przez 9 lat związana była z Procter & Gamble gdzie odpowiadała za rozwój poszczególnych marek oraz planowanie kampanii medialnych w Polsce i Europie Centralnej. Przez wiele lat współpracowała wolontariacko z fundacją „Odyseja Umysłu”, była też Członkiem Rady Nadzorczej Fundacji WWF Polska.

Olga Adamkiewicz

Barbara Krysztofczyk

Ekspert ds. wizerunku i trener medialny. Do niedawna prezes agencji PR Synertime. Tworzy kompleksowe strategie PR – koordynowała projekty dla ponad stu polskich i międzynarodowych podmiotów, m.in. osób oraz instytucji publicznych, miast, ambasad, fundacji i korporacji. Jako doradca i szkoleniowiec wielokrotnie wspierała zwycięskie kampanie do wyborów samorządowych i ogólnokrajowych. Współautorka „Leksykonu public relations”. Wykłada w London School of Public Relations. Jest jurorką Złotych Spinaczy, najważniejszego konkursu dla profesjonalistów PR w Polsce.

Barbara Kysztofczyk

Agnieszka Buczyńska

Ekspertka w dziedzinie aktywności społecznej, socjolog, politolog. Do niedawna prezeska Regionalnego Centrum Wolontariatu w Gdańsku (2014-20). Specjalizuje się w polityce społecznej oraz zarządzaniu procesami i projektami. Na przestrzeni lat wdrażała szereg programów społecznych w tym m.in. pierwszą w Polsce mobilną aplikację do pośrednictwa wolontariatu czy Strefę Społeczną podczas Święta Wolności i Solidarności. Zasiadała w Gdańskiej Radzie Pożytku Publicznego oraz Gdańskiej Radzie ds. Seniorów.

Agnieszka Buczyńska

Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz

Z wykształcenia socjolog, z praktyki politolog, specjalizuje się w sprawach polityki międzynarodowej. Przez lata związana z Ośrodkiem Studiów Wschodnich. Pełniła funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2012-14) oraz ambasadora RP w Federacji Rosyjskiej (2014-16). Po zakończeniu służby dyplomatycznej objęła stanowisko dyrektora programu Otwarta Europa Fundacji im. Stefana Batorego, a następnie funkcję dyrektora think tanku forumIdei.

Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz

Stanisław Zakroczymski

Prawnik i historyk. Przygotowuje doktorat z prawa administracyjnego na Wydziale Prawa i Administracji UW. Autor wywiadu-rzeki z profesorem Adamem Strzemboszem (Więź, 2017) oraz współautor raportu „Polska samorządów. Silna demokracja skuteczne państwo.” (Fundacja Batorego 2019). Był redaktorem naczelnym wydania internetowego „Magazynu Kontakt”. Autor publikacji naukowych, analitycznych i publicystycznych związanych w szczególności z tematyką prawną i ustrojową. Zaangażowany w liczne przedsięwzięcia związane z edukacją obywatelską i historyczną. Aktywnie brał udział w protestach w obronie praworządności.

Stanisław Zakroczymski

Krzysztof Bolesta

Pełnił funkcję doradcy ministra środowiska w zakresie europejskiego pakietu energetyczno-klimatycznego i negocjacji klimatycznych. Uczestnik negocjacji europejskiej polityki klimatycznej i negocjacji ONZ oraz urzędnik Komisji Europejskiej (Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji oraz Dyrekcja Generalna ds. Energii). Autor wielu publikacji dotyczących m.in. rynków energii, polityki klimatycznej oraz elektromobilności. Absolwent programów US Marshall Memorial Fellow oraz International Visiting Program Fellow. Wiceprezes Fundacji Promocji Pojazdów Elektrycznych.

Krzysztof Bolesta

Wadim Tyszkiewicz

Wiceprzewodniczący senackiej Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej. Od 2002 r. aktywnie zaangażowany w działalność samorządową. Czterokrotnie wybrany na prezydenta miasta Nowej Soli. Startując po raz trzeci uzyskał rekordowe poparcie 86,40% głosów w pierwszej turze głosowania. Pełnił funkcję przewodniczącego Zrzeszenia Prezydentów, Burmistrzów i Wójtów Województwa Lubuskiego, przewodniczącego Ogólnopolskiego Porozumienia Organizacji Samorządowych oraz członka Zarządu Związku Miast Polskich. 

Wadim Tyszkiewicz

Przemek Staroń

Psycholog, nauczyciel, trener, nagrodzony przez Komisję Europejską twórca międzypokoleniowego Zakonu Feniksa, tutor niemal 50 olimpijczyków z filozofii, fan efektu wow, twórca pracowni #utrzy, zwany też profesorem Snapem, wyróżniony w konkursie im. Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”, nagrodzony LGBT+ Diamond 2019 Polish Business Award, wybrany Człowiekiem Roku Gazety Wyborczej za „wzorowe sprawowanie”. Nauczyciel Roku 2018, finalista w konkursie Global Teacher Prize 2020.

Fot.: Renata Dąbrowska

Przemek Staroń

Jan Szyszko

Analityk Unii Europejskiej i komentator polityki międzynarodowej. Autor i współautor licznych raportów podsumowujących dorobek Polski w UE, działania legislacyjne unijnych instytucji i analizujących polityczną narrację w internecie. Współpracował m.in. z Komisją Europejską, Fundacją Batorego, Instytutem In.Europa i Fundacją Schumana. Komentuje politykę zagraniczną dla Polityka.pl, publikował na łamach portalu EurActiv i Polityki Insight. Uczestnik II Akademii Liderów Komisji Europejskiej, absolwent Kolegium Europejskiego w Natolinie i dublińskiego Trinity College.   

Jan Szyszko

Andrzej Mierzwa

Finansista specjalizujący się w pozyskiwaniu międzynarodowych inwestorów kapitałowych i strategicznych dla polskich przedsiębiorców. W latach osiemdziesiątych pracował w firmie doradztwa strategicznego Booz Allen and Hamilton w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku. Pracował przy projektach restrukturyzacji i prywatyzacji dużych przedsiębiorstw i instytucji państwowych we Francji, Wielkiej Brytanii i Nowej Zelandii, oraz doradzał zarządom dużych firm europejskich przy ich restrukturyzacji w przemyśle spożywczym, telekomunikacyjnym, mediów i komputerowym. Wykładowca w Szkole Biznesu Politechniki Warszawskiej.

Andrzej Mierzwa

Andrzej Sadkowski

Od dwudziestu lat przedsiębiorca. Wcześniej ekspert Banku Światowego i doradca Prezesa ZUS. Prezes Zarządu Towarzystwa Ubezpieczeń na Życie Sampo S.A., Prezes Zarządu Lottomerkury, współzałożyciel Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych i pełnomocnik czterech Ministrów Skarbu. Zasiadał w radach nadzorczych m.in.: NFI Kazimierza Wielkiego, Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego Norwich Union, Nafta Polska SA, Gerlach SA. W Polsce mieszka od 30 lat, absolwent Tufts University, Uniwersytetu Warszawskiego i studiów MBA na Uniwersytecie w Illinois.

Andrzej Sadkowski

Mirosław Różański

Generał broni rezerwy Wojska Polskiego, były Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych, dowódca Brygadowej Grupy Bojowej w Iraku, dyrektor Departamentu Strategii i Planowania Obronnego MON. W 2016 r. przeprowadził część praktyczną  ćwiczenia  Anakonda16, w którym brało udział ponad 30 tys. żołnierzy z 25 krajów. Doktor nauk o obronności. Od 2017 r. w rezerwie, aktualnie prezes i fundator fundacji bezpieczeństwa i rozwoju Strarpoints.

Mirosław Różański

Adriana Porowska

Z zawodu pracownik socjalny, aktualnie pełni funkcję Prezesa Kamiliańskiej Misji Pomocy Społecznej. Od piętnastu lat pracuje z osobami wykluczonymi również jako streetworker, prowadzi schronisko dla osiemdziesięciu osób w kryzysie bezdomności oraz mieszkania treningowe dla pięćdziesięciu osób. Jest współprzewodniczącą Komisji Ekspertów ds. Przeciwdziałania Bezdomności  przy Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz członkiem rady społecznej Rzecznika Praw Obywatelskich.

Adriana Porowska

Maciej h. Grabowski

Dr ekonomii i inżynier nawigator. Przez wiele lat związany z administracją państwową. Jako wiceminister finansów, gdy ministrem był Jacek Rostowski oraz w rządach Donalda Tuska i Ewy Kopacz, jako minister środowiska. Autor licznych publikacji i konsultant m.in. dla Międzynarodowej Korporacji Finansowej, Banku Światowego, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, UNDP, Komisji Europejskiej. Główne obszary jego zainteresowań obejmują zagadnienia dotyczące finansów, finansów publicznych, środowiska i rozwoju oraz powiązań między tymi sferami. 

Maciej Grabowski

Kontakt

Biuro Komitetu Wyborczego
Kandydata na Prezydenta RP Szymona Hołowni

ul. Dobra 5/5

00-384 Warszawa

e-mail: [email protected]

tel:  22 121 71 08

Ww. adres jest przeznaczony tylko do korespondencji.

Dla mediów:

Zapraszamy na stronę naszego Biura Prasowego: media.holownia2020.pl

Iwona Zaczek
e-mail: [email protected]
tel.: 514 048 867

Barbara Borzymowska
pełnomocnik ds. praw zwierząt
e-mail: [email protected]

Biura regionalne

Biuro Ekipy Szymona, woj. dolnośląskie
Wrocław, ul. Ofiar Oświęcimskich 17
tel: 500 674 213 (pn-pt 10.00-18.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. kujawsko-pomorskie 1
Bydgoszcz, ul. 3 maja 22/1
tel: 514 100 695 (pn-ndz 8.00-20.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. kujawsko-pomorskie 2
Toruń,  ul. Długa 8B
tel: 500 686 730 (pn-pt 12.00-19.00, sb 10.00-15.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. lubelskie
Lublin, ul. Gabriela Narutowicza 34
Tel: 500 686 065 (pn-pt 11.00-17.00, sb 11.00-14.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. lubuskie
Zielona Góra, ul. Westerplatte 46
tel: 500 686 679 (pn-pt 13.00-17.00, sb 9.00-13.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. łódzkie
Łódź, ul. Tadeusza Kościuszki 1
tel: 500 686 163 (pn-pt 10.00-17.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. małopolskie
Kraków, ul.  Mikołajska 13/ 3.2
tel: 500 674 400 (pn-pt 8.00-18.00, sb 10.00-15.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. mazowieckie
tel: 500 686 245 (pn-pt 12.00-19.00, sb 13.00-16.00), e-mail: [email protected], [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. opolskie
Opole, ul. 1 maja 59
tel: 500 674 251 (pn-pt 12.00-18.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. podkarpackie
Rzeszów,galeria handlowa Millenium Hall, Aleja Majora Wacława Kopisto 1
Tel: 500 685 848 (pn-pt 16.00-20.00, sb 11.00-15.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. podlaskie,
Białystok, ul. T. Kościuszki 13
tel: 500 686 744 (pn-pt 10.00-17.00, sb 10.00-14.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. pomorskie,
Gdynia, ul. Starowiejska 28
tel: 500 686 926 (pn-pt 11.00-18.00, sb 9.00-14.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. śląskie
Katowice, ul. Porcelanowa 23
tel: 500 674 378 (pn-pt 16.00-19.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. świętokrzyskie
Kielce, ul. Zagórska 10,
tel: 500 685 736, e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. warmińsko-mazurskie
W trakcie zmiany adresu. Prosimy o kontakt telefoniczny.
tel: 500 686 748 (pn-pt 10.00-19.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. wielkopolskie
Poznań, ul. Żydowska 35a
tel: 500 686 678 (pn-pt 10.00-18.00), e-mail: [email protected]

Biuro Ekipy Szymona, woj. zachodniopomorskie
Szczecin, ul. Monte Cassino 10
tel: 500 686 763 (pn-pt 13.00-17.00), e-mail: [email protected]